محدودیت از دیدی دیگر

تا قبل از این اعتقاد داشتم که محدودیت در هرچیزی ، خواست همان چیز را تشدید می کند
اما مدتیست از دید دیگری به این جنبه نگاه می کنم!
>گاه محدودیت می تواند آن چنان محدود کننده باشد که اصل هر چیزی فراموش شود!
شاید جدی ترین نقد به این دیدگاه این باشد که اگر عاملی به صورت ذاتی دارای ارزش باشد فراموش نخواهد شد و فکر میکنم بهترین پاسخ این است که گاها برخی از خواسته های ما ریشه در عادت یا جوگیری دارد و در بسیاری از موارد مرز بین خواست واقعی و عادت و یا نیازی که منجر به عادت می شود قابل تشخیص نیست!